A op zoek naar paaseitjes in Hengstdijk

De koers is gereden. De besten hebben gewonnen, de sympathieksten hebben de harten van hun fans verwarmd. En de echte Pogi's en Wouten hebben ook hun ding gedaan.

13 A's en 2 gastrijders deze ochtend aan de Fina. Geen eitjes zoeken of brunchen voor hen, maar kettingvet en gellekes op deze Paaszondag. In tegenstelling tot het profpeleton trekken we vandaag door het vlakke landsdeel. Op het programma de rit naar Hengstdijk. 100km door het Waasland en Nederland. Via Moerbeke, Axel, Vogelwaarde naar Hengstdijk, Hulst en dan terug. Dijken en banen zijn er recht en lang, fietspaden halve snelwegen hoewel boomwortels nefast zijn voor de vlakheid van de rijweg. De wind komt pal uit het westen. Zijwind, meewind, tegenwind ... het deert ons niet, want wij zijn strijdvaardig en blijven stoempen en dagen, tegen beter weten in, kilometer per kilometer. Sturen worden omkneld tot onze kneukels wit zien, snot vliegt waar het niet gaan kan, ruggen worden gekromd, waaiers worden gevormd. Iedereen zoekt een plekje uit de wind.

https://video.wixstatic.com/video/8eae57_85a66a956f71408db80fc99f4901909b/480p/mp4/file.mp4

Platte banden deren ons niet. In Moerbeke noteren we een leegloper voor Jurgen, de vriend van de dochter van Koen van Zele van één van de sponsors van onze tenuetjes (voor zover ik begrepen heb). Tubeless banden, altijd spannend. Gaat'em dicht of niet. Na een marktvergelijkende en proefondervindelijke studie bleek de tap van Geert de beste te zijn. Geert, u heeft gewonnen. Dat mag gevierd worden in de Fina. Ook Brendy kent haar pechmomentje. Een steen in het midden van de weg dwingt haar tot een snelle bandenwissel. Voor de rest weinig te melden. Het ging vooruit en het ging snel.

In Hulst houden we ondanks het al wat latere uur nog een pitsstop in het stamcafé van Martin. Brendy, Dimitri (de favo van Brendy) en Peter V rijden daar rechtstreeks verder. Eenmaal de blazen en glazen geledigd vatten ook wij de terugweg  aan. Iets in mij doet mij vermoeden dat we nog getracht hebben om het vooruitgereden trio in te halen ... wat helaas niet gelukt is, ook al omdat ze een andere route gevolgd hebben. 

Deze hoogdag van het wielrennen is bijna voorbij. Dank aan de kopmannen voor hun zweet en tranen, voor de peptalk van de mannen in de buik van het peloton, voor de helpende handen bij de materiaalpech, ... Dat het snel ging vandaag. 31,6 gemiddeld, verwaarloosbare hoogtemeters. Volgende week terug heuvelen naar Gooik, start om 8.00u. 

Uw reporter te velde, Filip (met dank aan Sven voor de foto's)