Denny is vandaag zonder twijfel de held van de dag — net zoals Wout.

  Elf C‑Stuurkens staan om 9 uur startklaar voor de rit richting Boer Janssens. Denny De Backer mist de B‑groep en schuift vrolijk bij ons aan. Ook Hendrik kiest verstandig voor de C’s en neemt samen met Sandra meteen de kop richting Kalken.

Via kleine, kronkelende baantjes trekken we naar de brug van Melle. Wegenwerken en omleidingen maken het ons niet makkelijk. Net voor de brug rijdt Erik lek. De dames zoeken meteen een zonnig plekje, weg van de koude wind — want warm is het allerminst. Gerard, Odilon en Denny schieten in actie. Ze krijgen er een té dikke binnenband op, maar kijk: Denny haalt zijn elektrisch pompje boven en hopla, probleem opgelost.

Gerard en Sandra hebben goeie benen en zetten stevig door aan 28 per uur richting de Gentse Meersen, café Boer Janssens. Helaas… vandaag gesloten. Pech. We wijken uit naar café Primus aan de kerk. Gerard grapt tegen een jong koppeltje: “De rust is hier nu verdwenen.”   Hendrik trakteert voor zijn verjaardag, en Denny straalt: “Het is echt mijn dag vandaag.”

Na wat bijpraten trekken we weer op pad. Op een kasseistrook doen Denny en Gerard nog een sprintje — het is tenslotte Paris‑Roubaixweekend. We verkorten de rit via park Harry Malter, waar het mooie weer heel wat families naar buiten lokt.

In het centrum van Kalken jaagt een witte hond luid blaffend achter een mountainbiker aan. Denny roept één keer, toont wie de baas is… en de hond druipt meteen af naar zijn kot. De beker van de dag is verdiend.

In de fina worden we nog verwend met een lekker hapje van Hendrik. Dank je wel!   50 km op de teller — en een rit vol verhalen.