C's : leuk naar Aalst

Het is nog wat fris deze zondagmorgen, maar dat houdt de C’s duidelijk niet tegen: we zijn opnieuw met een mooie bende.

Odilon, Greta en Martine zijn terug in het land, en ook Freddy en Paul Mertens sluiten weer aan. Hendrik komt er ook bij, en we verwelkomen een nieuw gezicht: Franky. Nog een West-Vlaming in de streek — en ja hoor, Sandra had dat natuurlijk meteen gehoord. Hij volgt onze club blijkbaar al een tijdje online. Top dat hij nu eens meefietst.

Rik en Sandra nemen de kop aan een rustig, aangenaam tempo. Eric is er ook, en dat horen we: zijn fluitje klinkt regelmatig door het peloton.

“We rijden naar het Oosten,” zegt Rik, “naar de zon!”

Maar op de oude spoorwegbaan in Gijzegem wordt het plots opvallend stil.

“Raar,” merkt Sandra op, “geen hindernissen en geen gefluit meer.”

En jawel: Eric is zijn fluitje kwijt. Grote hilariteit.

Op het terras op de Markt in Aalst doet de zon deugd. Sandra trakteert opnieuw voor haar 60ste verjaardag — “Ze stopt niet met vieren,” lacht Martine. Uiteraard hoort daar een passend liedje bij.

Wanneer we willen vertrekken, komen we bijna in botsing met een andere fietsclub, De Tijgers. In volle snelheid tussen de tafels door knallen… niet meteen het beste voorbeeld van wielertoerisme.

Via Mespelaere bollen we verder, met Hendrik als kopman aan een mooi tempo. Op de dijk in Berlare krijgen we vrijaf tot aan Den Aard.

Paul M., Hendrik en Franky vliegen aan 38 km/u vooruit, en de rest volgt al snel. De longen gaan open, het snot vliegt eruit — maar het voelt heerlijk.

Freddy slaat huiswaarts af, en de rest rijdt samen richting Fina.

Samen uit, samen thuis, en voor elk wat wils.