Teirlinckroute – prachtig… maar geëindigd in mineur

12 A‑Stuurkens staan om 07u30 paraat voor de Teirlinckroute. Zonnetje, ideaal fietsweer, niet te warm. Dirk zit in Frankrijk, en onzen Alexander is ergens op overlevingstocht met de MTB — vermoedelijk ligt hij nu in een gracht te slapen.

Bart en Michaël nemen het eerste uur kopwerk voor hun rekening. Het is opvallend rustig op de baan. “Zie je wel dat 07u30 beter is,” zegt Marty, “veel plezanter zo.” In de vallei van de Zwalmbeek volgen we de oude spoorweg tussen Zottegem en Ronse. Rust, natuur, genieten.

We passeren de Toepkapel, mooi verscholen tussen de bomen. Het is voortdurend op en af, geen meter vlak. Voorbij Parike draaien we rechts de Koestraat in: een lang stuk vals plat… hier wordt al stevig gepuft. Het parcours is magnifiek: heuvelend landschap, vergezichten, hoeven, kleine dorpjes — elk met hun eigen charme.

Via Everbeek‑Beneden en Everbeek‑Boven rijden we richting Zegelsem. Daar wacht een vervelende kasseistrook. Marty probeert de herberg in het centrum: hij trekt de deur open, de waardin staat plots voor zijn neus en Marty roept: “Oei, ge doet mij verschieten mevrouw!”   Hilariteit alom. Helaas: pas open vanaf 11 uur. Dan maar de Leberg op.

Even verder, aan de Elst, vinden we ’t Hoekske. De fietsen kunnen achteraan op het terras, en de sympathieke mevrouw trakteert ons op zelfgebakken confituurtaartjes. “Hier komen we nog,” zegt Martin. Kort daarna volgt de Valkenberg. De reporter heeft duidelijk niet zijn beste dag: telkens het omhoog gaat, is het harken.

In Michelbeke vliegt er plots een grote bromvlieg in Marty zijn keel. Ai ai… Marty brult en proest, en we moeten halt houden. Na vijf minuten en een halve liter water is hij weer oké.

De terugweg loopt via Houtem. De kopmannen wisselen vaak, want de wind komt precies uit alle richtingen.

Het venijn zit in de staart…

Bij het afdalen van de Uitbergenbrug gaat het mis: vijf Stuurkens liggen plots op de grond na een typisch voor‑ en achterwielcontact. Verschillende schaafwonden, maar Maurits lijkt het ergst getroffen: een hoofdwonde met flink wat bloedverlies en schaafwonden overal. Hij blijft gelukkig bij bewustzijn, maar uit voorzorg wordt de ambulance gebeld.

We eindigen met 118 km, 900 hoogtemeters en 30 km/u gemiddeld.

PS – Gelukkig valt het nog mee

Na verzorging op de spoed in het ASZ Aalst blijkt het allemaal relatief goed af te lopen: 4 nietjes in de hoofdwonde en de schaafwonden mooi verzorgd. Er zijn ergere valpartijen… maar er zijn ook leukere vaderdagen 😊